Koniec.

Wszystko we mnie przestało działać. Czuję się jak nie ja. Jakby ktoś inny we mnie siedział. Beznadziejnie. Mam ochotę mocno kopnąć się w coś co pozwoli mi wrócić do dawnej siebie. Jestem wyczerpana. Całe 3 tygodnie bezustannej pracy, prawie żadnego snu, mało jadłam, stres, ku*wa, wszystko na raz. Teraz wreszcie będzie spokój. Czekałam na to cały rok i jeszcze więcej. Nareszcie.
Dziękuje ci, że byłeś w stanie że mną wytrzymać tyle dni i dalej nie masz dość. Co ty we mnie widzisz Głupolu?! Cokolwiek to jest mam nadzieje że utrzyma cię przy mnie jak najdłużej. Nawet pająki mnie nie przerażają jak stoisz obok, a deszcz jest taki jakiś mniej mokry. Wszystko jest takie lepsiejsze ;p Ok, dość już tych wywodów. Wiesz, że bardzo cię lubię i oby tak zostało.
Słońca moje, Króliciaki i wgl. wszystkie, pamiętam o was i nie chcę tracić, jesteście najlepsze i dobrze o tym wiecie dziewczęta <3  Egzaminy to pestka, będzie dobrze.

,,No one would surprise me unless you do"
http://www.youtube.com/watch?v=4e4pFhSO0KM

Wszystko

Da się tak?! Niesprawiedliwe. Powinnam się pohamować. Zabieram całość, nie zostawiam dla innych, a oni tez potrzebują. Muszę nauczyć się dzielić. Dawać, bo sama nie umiem się cieszyć. To bardziej rani. Samotnie.
Oj, płynie. Bardzo szybko. Kiedyś spadaliśmy razem, teraz sama pnę się w górę, nie lecę w dół. Buduję na nowo, ale zatracam to co stare. Nieświadomie wyrzucam ze swoich myśli, zacieram ślady które mogłyby mnie zaprowadzić z powrotem. Odbijam się od dna, ale wciąż zapominam, co mi dało i kim jestem dzięki temu, gdy się unoszę. Zostawiam was, odrzucam w niepamięć. Dlaczego tak robię? Nie chcę, bo wiem że jestem potrzebna, byłam... Teraz mogę tylko przepraszać, bo nie odzyskam, nie wrócę to tego, co było tam na dole. To już nie jest takie samo. Jest samo.
Dziękuję za wszystko. Każdemu z osobna, bo każdy na to ode mnie zasługuje. Każdy, kto był, jest przy mnie blisko. 


,,Nie próbujesz, nie wygrywasz"
http://przemek9112.wrzuta.pl/audio/1VAVnEPHzTE/vixen_-_nie_probujesz_nie_wygrywasz